In het begin van de 80-jarige oorlog (1568-1648) legden de Spanjaarden een schans aan op de toen nog onbedijkte slikken ten oosten van het dorp Ooltgensplaat.
In 1571 had tegen deze schans een onderneming van de Geuzen plaats. In 1594/1596 kwam de schans binnendijks te liggen omdat het gebied werd ingepolderd, waarbij het gebied de naam Weipolder kreeg.
In 1601 was de schans in vervallen toestand.
Tijdens de Franse-Duitse oorlog van 1880-1883 vinden er op het Fort grondige veranderingen plaats.
Er worden emplacementen voor het kustgeschut geplaatst, remises en kazematten gebouwd en er komt een grote bomvrije kazerne, die met grond is overdekt.
De remises, kazematten en de kazerne vormen in z'n geheel onder andere een L-vorm om de DonJon.

Bij Koninklijk Besluit van 24 februari 1928 stbl. 45 is het Fort opgeheven als vestingwerk.
Nadat de Duitsers tijdens de duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog het als gevangenis en uitkijkpost en de Nederlanders het na de bevrijding als heropvoedkamp hadden gebruikt heeft het fort geen actieve rol meer vervult als militaire basis.
Vanaf 1969 is het fort in gebruik genomen als vakantie- en conferentieoord waar het hedendaags nog voor wordt gebruikt.